Бяспека летам - Я/с 187 г.Мiнска
Памер шрыфту
A- A+
Iнтэрвал памiж лiтарамі
Каляровая схема
A A A A
Дадаткова

Бяспека летам

Фотаматэрыялы

Лета і бяспека вашых дзяцей

Падрыхтавала педагог-псіхолаг

Мельнікава І.У.

    Вось і надышла летняя пара, калі ўсе імкнуцца за новымі незабыўнымі ўражаннямі на адпачынак, на дачу, на мора ці проста ў багаты дарамі  прыроды   лес і на цёплую рэчку з пяшчаным берагам. Ад нас, дарослых, залежыць, ці будзе лета напоўнена для дзіцяці добрымі ўражаннямі або азмрочана траўмамі, слязьмі...

Давайце ўспомнім некаторыя простыя правілы і траўманебяспечныя моманты, каб пастарацца засцерагчы нашых дзяцей ад небяспекі:

 

  1. АСЦЯРОЖНА: ХВАРОБАТВОРНЫЯ МІКРОБЫ!
  • Летняе цяпло не толькі сагравае, але і, на жаль, садзейнічае размнажэнню хваробатворных бактэрый, якія часцей за ўсё трапляюць у арганізм з недабраякаснай ежай. Харчовыя прадукты і элементарнае невыкананне правілаў гігіены могуць выклікаць кішачныя інфекцыйныя захворванні.
  • Не забывайце абавязкова мыць гародніну і садавіна перад ужываннем.
  • Правіла: «Мыць рукі перад ежай!» летам, як ніколі, актуальна. Перад тым як перакусіць у адкрытым кафэ на вуліцы, звярніце ўвагу, ці ёсць там рукамыйніца. Заўсёды насіце з сабой абеззаражваючы сродак або вільготныя сурвэткі, каб у любы момант выцерці дзіцяці рукі і асвяжыць твар.

 

  1. АСЦЯРОЖНА: СОНЦА!
  • Абараняйце дзяцей ад цеплавога ўдара і сонечнай апёкі. Сачыце, калі ласка, за тым, як апрануты вашы дзеці, колькі часу яны прабылі пад адкрытым сонцам. Працягласць паветрана — сонечных павінна паступова ўзрастаць з 3-4 хвілін да 35-40 хвілін. У сонечны дзень абавязковы галаўны ўбор.
  1. АСЦЯРОЖНА КАЛЯ ВАДАЁМАЎ.
  • Вы адказваеце за жыццё і здароўе вашых дзяцей!
  • Не пакідайце дзяцей без нагляду пры адпачынку на водных аб'ектах!
  • Не адпускайце дзяцей гуляць адных паблізу вадаёмаў!
  • За дзецьмі, якія купаюцца ў вадаёме, павінна весціся бесперапыннае назіранне з боку дарослых!
  • Варта памятаць, што брудныя і закінутыя вадаёмы могуць утрымліваць дызентэрыю, брушны тыф, сальманелёз і халеру!
  1. АСЦЯРОЖНА НА ДАРОЗЕ.
  • Своечасова вучыць дзяцей уменню арыентавацца ў дарожнай сітуацыі, выхоўвайце ў дзіцяці патрэбу быць дысцыплінаванымі і уважлівым на вуліцы, асцярожнымі.
  • Не адпускайце дзіця без дарослых на дарогу.
  • Трымайце дзіця за руку, не дазваляйце схадзіць з тратуара.
  • Прывучайце дзіцяці хадзіць спакойным крокам, прытрымліваючыся правага боку тратуара.
  • Нагадвайце, што дарога прызначана толькі для машын, а тратуар для пешаходаў.
  • Вывучыце з дзіцем верш: «Калі ліхтар зялены светлафора свеціць - бяспечна на дарозе і дарослым, і дзецям».
  • Прывучайце да правіла: пераходзіць дарогу можна толькі па пераходзе (наземным і падземным), трымаючы за руку дарослага.
  • Не дазваляйце дзіцяці ў грамадскім транспарце высоўвацца з акна, выстаўляць рукі або якія-небудзь прадметы.
  1. НЕБЯСПЕКА, ЗВЯЗАНАЯ ПАДАРОЖЖАМ НА АСАБІСТЫМ ТРАНСПАРЦЕ:
  • Адкрытыя вокны;
  • Незаблакіраваныя дзверы;
  • Прыпынкі ў незнаемых месцах;
  • Саджайце дзяцей на самыя бяспечныя месцы (сярэдзіну або правую частку задняга сядзення).
  • Не дазваляйце дзіцяці стаяць паміж сядзеннямі, высоўвацца з акна, выстаўляць рукі, здымаць блок з дзвярэй, дакранацца да руакі падчас руху.
  • Выходзіць з машыны дзіцяці можна толькі пасля дарослага.
  1. НЕБЯСПЕКА, ЗВЯЗАНАЯ КАТАННЕМ НА РОЛІКАХ, РОВАРЫ:
  • Круты схіл дарогі;
  • Няроўнасці на дарозе;
  • Падарожны транспарт.
  • Не дазваляйце дзіцяці выходзіць на вуліцу з роварам, самакатам або ролікамі без суправаджэння дарослых.
  • Навучыце яго спыняцца ў небяспечных месцах - у месцах выездаў машын з двароў, з аўтастаянак і інш.
  • Дазваляйце катацца толькі па дарожках з роўнай паверхняй.
  • Калі дзіця яшчэ дрэнна кіруе роварам і часта падае, забяспечце яго індывідуальнымі сродкамі абароны - накаленьнікамі, налакотнікамі, шлемам.

7. АСЦЯРОЖНА: НАСЯКОМЫЯ

  • Для дзяцей небяспечныя ўкусы пчол, вос, камароў.
  • Пры аказанні першай дапамогі ў першую чаргу варта выдаліць джала з месца укусу, затым прамыць ранку спіртам і пакласці холад.
  • Калі рэакцыя дзіцяці на ўкус бурная - неабходна неадкладна звярнуцца да лекара (даць прэпарат проціваалергічнага дзеяння).

 

  1. ПАМЯТАЙЦЕ:
  • Адпачынак - гэта добра. Неарганізаваны адпачынак - дрэнна!
  • Сонца - гэта выдатна. Адсутнасць ценю - дрэнна!
  • Марское паветра, купанне - гэта добра. Шматгадзіннае купанне -дрэнна!
  • Экзотыка - гэта добра. Заморскія інфекцыі - небяспечна!

 

Наперадзе ў вас тры месяцы летняга адпачынку. Жадаем вам цікавага лета, добрага настрою, здароўя!

 Паважаныя бацькі! Наперадзе ў вас тры месяцы летняга адпачынку. Ваша галоўная задача-максімальна забяспечыць абарону свайго дзіцяці дома і за яго межамі,і быць гатовымі аператыўна адрэагаваць на любыя праблемы, якія ўзнікаюць.

 

Кляшчы не падарунак!

Падрыхтавала намеснік загадчыка па асноўнай дзейнасці

Саўрыцкая І.М.

Пік актыўнасці кляшчоў прыпадае на веснавыя месяцы. У гэты час гараджане накіроўваюцца на прыроду за бярозавікам, на пікнікі і дачныя ўчасткі. Як вынік — узрастае рызыка заражэння грамадзян клешчавым энцэфалітам і хваробай Лайма.

Кляшчы звычайна чакаюць ахвяру, седзячы на траве або галінцы куста, і вельмі рэдка падымаюцца на вышыню вышэй метра. Часцей яны чапляюцца да ног чалавека і потым паўзуць наверх у пошуках зручнага месца для прысмоктвання. Найбольш аблюбаваныя месцы прысмоктвання кляшчоў на чалавеку — шыя, падпахавыя ямкі, грудная клетка і пахвінныя складкі. Укус кляшча не выклікае болю і праходзіць непрыметна. Напіўшыся крыві чалавека на працягу 4—5 дзён (на жывёле кляшчы паразітуюць да 10 дзён), крывасмок павялічваецца ў сваіх памерах у дзясяткі разоў, прымаючы фор­му тугога шэрага або светлага шарыка.

Як пазбегнуць укусаў кляшчоў?

Надзявайце адзенне з доўгімі рукавамі, тоўстымі манжэтамі, каўнярамі. Убірайце верхняе адзенне ў штаны, а штаны — у шкарпэткі.

Праводзьце кожныя 1—2 гадзіны прафілактычныя агляды свайго адзення і адкрытых участкаў цела. Пры аглядзе трэба памятаць, што кля­шчы маюць маленькія памеры (лічынка з макавае зярнятка) і могуць быць дрэнна прыметнымі.

Выкарыстоўвайце сродкі абароны (рэпеленты), якія адпужваюць кляшчоў, у адпаведнасці з інструкцыяй па іх прымяненні.

Трымайцеся далей ад кустоў і высокай травы. Памятайце, што на сонечных сухіх палянах кляшчоў менш, чым у цені.

-Дома ўважліва агледзьце свае цела і адзенне. Звяртайце ўвагу на швы, кішэні, складкі.Таксама агледзьце свойскіх гадаванцаў. Кляшчоў можна занесці ў дом з кветкамі, ягадамі, грыбамі.

Своечасова і пастаянна праводзьце ачыстку тэрыторыі зялёных зон, дачных участкаў. Вакол дач прыбірайце сухастой, ламачча, праводзьце высяканне кустоў, выкошванне травы.

Змагайцеся з грызунамі, на якіх кляшчы таксама паразітуюць.

Што рабіць, калі клешч усё ж такі прысмактаўся?

У ідэале варта адразу ж звярнуцца да медыкаў. Калі да ўрача далёка, кляшча неабходна выдаліць, расхістваючы за брушка, пінцэтам або слізготнай пятлёй з моцнай баваўнянай ніткі, накінутай як мага бліжэй да хабатка. 3 баваўнянай ніткі зрабіце пятлю. Даставайце кляшча акуратна, расхістваючы і выцягваючы.

Кляшча можна дастаць прадэзынфіцыраванай іголкай як стрэмку. Месца ўкусу апрацаваць 3% перакісам вадароду, ёдам або іншым спіртавым растворам.

Пасля выдалення крывасмока абавязкова звярніцеся ў медыцынскую ўстанову для назначэння прафілактычнага лячэння, тады вы зможаце быць упэўнены, што не захварэеце.

                                                 Святлана ШЫМАНСКАЯ, энтамолаг Цэнтра гігіены і эпідэміялогіі

ПАМЯТКА ДЛЯ БАЦЬКОЎ ПА БЯСПЕЦЫ ДЗЯЦЕЙ У ЛЕТНІ ПЕРЫЯД

Падрыхтавала намеснік загадчыка па асноўнай дзейнасці

Саўрыцкая І.М.

Паважаныя бацькі, зразумела, што штодзённыя клопаты займаюць вас, але не забывайце, што вашым дзецям патрэбна дапамога і ўвага, асабліва ў летні перыяд.

Штодня нагадвайце свайму дзіцяці пра правілы дарожнага руху. Выкарыстоўвайце для гэтага адпаведныя сітуацыі на вуліцы, у двары, па дарозе ў дзіцячы сад. Знаходзячыся з дзіцём на вуліцы карысна тлумачыць яму ўсё, што адбываецца на дарозе з транспартам, пешаходамі. Напрыклад, чаму ў дадзены момант нельга перайсці праезжую частку, якія на гэты выпадак існуюць правілы для пешаходаў і аўтамабіляў, пакажыце на парушальнікаў, адзначыўшы, што яны парушаюць правілы, рызыкуючы трапіць пад транспартныя сродкі, якія рухаюцца Памятаеце, што ваша дзіця павінна засвоіць:

-   Без дарослых на дарогу выходзіць нельга, ідзеш з дарослым за руку, не вырывайся, не сыходзь з тратуара;

-   Хадзіць па вуліцы варта спакойным крокам, прытрымліваючыся правага боку тратуара;

-   Пераходзіць дарогу можна толькі па пешаходным тратуары на зялёны сігнал святлафора, пераканаўшыся, што ўсе аўтамабілі спыніліся;

-   Праезжая частка прызначана толькі для транспартных сродкаў;

-   Pyx транспарту на дарозе рэгулюецца сігналамі святлафора;

-   У грамадскім транспарце не высоўвацца з вокнаў, не выстаўляць рукі і якія-небудзь прадметы.

Пры арганізацыі купання дзяцей у час паходаў і экскурсій у летні час выбіраецца ціхае, неглыбокае месца са спадзістым і чыстым ад карчакоў, багавіння і глею дном;

дзяцей да вадаёмаў без нагляду з боку дарослых дапускаць нельга; за дзіцём, якое купаецца павінна весціся бесперапыннае назіранне; падчас купання забараніць саскокванне дзяцей у ваду і ныранне з берага; рашуча спыняць гульні дзяцей на вадзе.

Пастаянна нагадвайце вашаму дзіцяці пра правілы бяспекі на вуліцы і дома:

Штодня паўтарайце дзіцяці:

-   Не сыходзь далека ад свайго дома, двара.

-   Не бяры нічога ў незнаемых людзей на вуліцы. Адразу адыходзь ў бок.

-   Не гуляй позна.

-   Абыходзь кампаніі незнаемых падлеткаў.

-   Пазбягай бязлюдных месцаў, яраў, пустак, закінутых дамоў, хлявоў, гарышчаў, скляпоў.

-   Не ўваходзь з незнаемым чалавекам у пад'езд, ліфт. Тут варта адзначыць, што часам злачынствы здзяйсняюцца знаёмымі людзьмі (напрыклад, які-небудзь сусед, добры, усмешлівы і ціхі «дзядзька Янка» на справе можа апынуцца маньякам).

-   Не адчыняй дзверы людзям, якіх не ведаеш.

-   Не сядзіся ў чужую машыну.

-   На ўсе прапановы незнаемых адказвай: "He!" і неадкладна сыходзь ад іх туды, дзе ёсць людзі.

-   Не саромейся клікаць людзей на дапамогу на вуліцы, у транспарце, у пад'ездзе.

-   У хвіліну небяспекі, калі цябе спрабуюць схапіць, прымяняюць сілу, крычы, вырывайся, уцякай.

Паважаныя бацькі, памятайце і пра правілы бяспекі вашага дзіцяці дома:

Не пакідайце без нагляду ўключаныя электрапрыборы;

Не пакідайце дзіця адно ў кватэры;

Заблакіруйце доступ да разетак;

Пазбягайце кантакту дзіцяці з газавай плітой і запалкамі.

Памятаеце! Дзіця бярэ прыклад з вас - бацькоў! Няхай ваш прыклад вучыць дысцыплініраваным паводзінам дзіця на вуліцы і дома

Старайцеся зрабіць усё магчымае, каб засцерагчы дзяцей ад няшчасных выпадкаў!

 

 

 

"Прафілактыка сонечнага і цеплавога ўдара"

Падрыхтавала медсястра

Катлова А.В.

У цяперашні час стан атмасферы нашай планеты змяніўся і, на жаль, не ў лепшы бок, а гэта непазбежна прывяло і да змены пагодных умоў, якія ўсё часцей характарызуюцца анамальнымі праявамі. I зусім хутка мы зноў пачуем папярэджанне аб тым, што ў гарачы летні поўдзень лепш за ўсё заставацца дома, ужываць як мага болыш вадкасці, а да старых і дзецей ставіцца з асаблівай увагай, таму як менавіта яны з'яўляюцца той групай рызыкі, якая ў болышай ступені схільная атрымаць цеплавы або сонечны ўдар.

Цеплавым ударам называепда цяжкае парушэнне жыццядзейнасці арганізма, звязанае з яго перагрэвам.

Прычыны цеплавога і сонечнага ўдараў.

Прычыны цеплавога ўдару:

  • высокая тэмпература навакольнага асяроддзя, у тым ліку занадта душнае надвор'е і цёплае адзенне;
  • інтэнсіўная цяжкая фізічная нагрузка на арганізм;
  • ужыванне міярэлаксантаў, якія могуць стань прычынай гіпертэрмічнага сіндрому.

Сонечны ўдар правакуе доўгае і інтэнсіўнае непасрэднае ўздзеянне сонечнага выпраменьвання на арганізм.

Прычынай сонечнага ўдару з'яўляецца выключна прамое дзеянне сонечных прамянёў на галаву.

Сонечны ўдар - гэта праблема, з якой мы можам сутыкнуцца выключна ў летні перыяд часу, у той час як цеплавой ўдар можна атрымаць і ў закрытым памяшканні, дзе нізкая вільготнасць і высокая тэмпература паветра. Прыкметы цеплавога і сонечнага ўдараў:

  • галавакружэнне;
  • галаўны боль;
  • пачашчанае сэрцабіцце;
  • млоснасць;
  • халодны пот;
  • пачырваненне скурных пакроваў твару;
  • заняпад сіл.

У крытычных выпадках чалавек пад дзеяннем моцнага цяпла ці сонца можа страціць прытомнасць, а тэмпература цела можа падвысіцца да 41°С. Фактары, якія спрыяюць цеплавому і сонечнаму удару:

  • занадта вялікая маса цела;
  • стан павышанага псіхаэмацыйнага напружання;
  • перашкоды для рассеівання цяпла - занадта шчыльная адзенне, дрэнна ветраемы памяшкання;
  • сардэчна-сасудзістыя і эндакрынныя захворванні;
  • праблемы неўралагічнага характару;
  • прыём некаторых лекавых сродкаў;

Звычайна цеплавы ўдар пачынаецца раптоўна, але часам з'яўляюцца некаторыя непрыемныя сімптомы ў выглядзе боляў, ярка выяўленага адчуванні смагі і інш. Затым пульс чалавека пачашчаецца, часта становіцца арытмічным, скураныя пакровы становяцца ненатуральна сухімі і гарачымі, артэрыяльны ціск паніжаецца, з'яўляецца дыхавіца. У цяжкіх выпадках тэмпература цела павышаецца вышэй за 40°3, зрэнкі пашыраюцца, цягліцавы тонус парушаецца, з'яўляюцца курчы, можа нават здарыцца міжвольнае мачавыпусканне або дэфекацыя. Досыць часта цеплавы ўдар працякае на фоне насавых крывацёкаў, ваніт, дыярэі, анурыі (затрымкі вылучэння мачы).

 

Хуткая дапамога пры цеплавым або сонечным удары

Самае галоўнае - гэта як мага хутчэй змясціць хворага ў больш халоднае месца, для таго, каб хутчэй астудзіць арганізм. Ідэальны варыянт - гэта ванна з тэмпературай вады 18-20°С, але можа быць таксама і звычайнае змочванне скурных пакроваў пацярпелага чалавека вадой (пакаёвай тэмпературы), і мяккае абмахванне(паветра павінен быць цеплым). Пры магчымасці на галаву трэба пакласці лед, а падпахі і вобласць пахвіны абцерці спіртам.

Калі цеплавы або сонечны ўдар здарыўся не вуліцы, то пацерпелага трэба неадкладна змясціць у цень, максімальна вызваліць ад адзення, каб скура астуджалася , і абкласці так, каб ногі былі размешчаны вышэй, чым галава. Калі чалавек знаходзіцца ў прытомнасці, то карысна піць ваду дробнымі глоткамі, вада павінна быць пакаёвай тэмпературы.

Калі пацярпелы страціў прытомнасць, то ён абавязкова павінен быць дастаўлены ў лячэбную ўстанову для наступнага абследавання і лячэння.

Прафілактыка цеплавога і сонечнага ўдараў

Калі вы ці вашы блізкія валодаеце зніжанай устойлівасцю да дзеяння цяпла, то трэба абавязкова праводзіць акліматызацыю да высокіх тэмператур: правільна спланаваць распарадак дня і пітны рэжым. Мерамі прафілактыкі, спрыяльнымі для прафілактыкі перагравання і, як следства абязводжвання з'яўляюцца:

  • ценявое сховішча ад прамых сонечных прамянёў,
  • устаноўка ў памяшканнях сістэм кандыцыянавання, настольных, падлогавых, насценных вентылятараў, магчымасць скарыстацца душавой устаноўкай для астуджэння цела і т. п.

Адным з самых важных момантаў прафілактыкі цеплавога ўдару з'яўляецца прадухіленне абязводжвання арганізма, а значыць, у спякоту пажадана пазбягаць павышэння фізічнай нагрузкі, а таксама ўзмоцненых заняткаў спортам і піць як мага больш вадкасці. Аднак гэта не павінны быць алкагольныя напоі, моцны чай ці кава. Ваду трэба не толькі піць, але і абціраць вільготнымі сурвэткамі (ручніком) скуру.

Калі вы плануеце выхад  на вуліцу ў спякотны дзень, аддайце перавагу вопратцы з лёгкіх, пажадана натуральных матэрыялаў светлых тонаў, а таксама памятайце пра галаўны ўбор.

Людзям сталага ўзросту і дзецям падчас падвышанай сонечнай актыўнасці (12-15 гадзін) лепш зусім ўстрымацца ад прагулак па свежым паветры, знаходзіцца ў гэты час на пляжы наогул не рэкамендуецца. Перш чым сесці ў салон аўтамабіля, які стаяў пад адкрытым небам у сонечны дзень, трэба спачатку адкрыць усе дзверы для скразнога ветрання. Акрамя вялікай колькасці вадкасці ў спякотныя дні трэба ёсць як мага больш садавіны і гародніны.

 

 

 

 

Что такое утопление и причины гибели людей на воде

 

С наступлением теплой погоды тысячи граждан отправляются к водоёмам, чтобы искупаться, позагорать, отдохнуть на природе. Но иногда купание для некоторых заканчивается трагически. По данным  Всемирной организации здравоохранения, ежегодно в мире гибнет на воде около 380.000 человек. Для Беларуси эта проблема также актуальна.
 
 
Утопление - это смерть от асфиксии в результате попадания воды в дыхательные пути.
 
                         Основные причины гибели на воде:
    отсутствие контроля со стороны взрослых за поведением детей у водоемов;
    купание в состоянии алкогольного опьянения;
    рискованное поведение на воде: плавание в одиночку или  в неизвестных местах, прыжки в воду с лодки или берегового откоса, использование самодельных плавательных средств;
    стихийные бедствия (наводнения, цунами);
    холодовой шок (охлаждение организма);
    некоторые хронические заболевания (сердечно-сосудистые, эпилепсия и др.).
 
Независимо от причин, необходимо знать, что утопление, как правило, происходит в течение 30-60 секунд- это основной временной интервал, который есть «в запасе» у спасающего.

Признаки тонущего человека:

 

 Голова человека находится на уровне воды или погружена в нее.


    Утопающий безуспешно пытается плыть в определенном направлении, движения конечностей становятся хаотичными.

    Тонущий человек не может позвать на помощь.
 
В такой ситуации жизнь утопающего зависит от умения окружающих быстро и грамотно оказать экстренную помощь.
 
В первую очередь пострадавшего необходимо извлечь из воды, соблюдая два основных условия:
1) способ оказания помощи должен быть безопасен для спасателя;
2)  дыхательные пути пострадавшего должны находиться над водой, чтобы предотвратить ее попадание ему в нос и рот.
 
Нередко во время оказания помощи тонущему, он, охваченный паническим страхом, судорожно хватается за своего спасителя, рискуя утопить и его. Для исключения такой возможности надо знать правила захвата и транспортировки пострадавшего.

Способы  транспортировки утопающего

 

 Наиболее распространены следующие способы:
 
 
a/Спасатель поддерживает пострадавшего двумя руками за подбородок и нижнюю челюсть и плывет стилем «брасс» на спине или на боку.
б/Спасатель поддерживает пострадавшего под мышки и плывет стилем «брасс» или «кроль» на спине.
в/Спасатель, подведя свою руку под одноименную руку пострадавшего между плечом и туловищем, удерживает его одной рукой и плывет удобным для себя стилем.
г/Спасатель подводит свою руку сзади под ближнюю руку пострадавшего и удерживает его за нижнюю челюсть, при этом сам поворачивается на бок лицом к тонущему и плывет на боку любым удобным для себя способом.
 
 
д/Удерживая пострадавшего одной рукой за волосы, спасающий транспортирует его, плывя на боку, спине или стилем «кроль».
 
Сроки и эффективность проведения спасательных мероприятий зависят от вида утопления, который можно определить по внешнему виду пострадавшего. 
 
 

          Различают несколько видов утоплений:

 

 Истинное («мокрое») утопление возникает при поступлении воды в дыхательные пути и, как правило, случается с людьми, которые до последнего борются за жизнь. Этот тип утопления легко определяется по внешнему виду утонувшего: лицо и шея синюшные, шейные вены набухшие, из носа и рта  выделяется окрашенная кровью пена. При этом виде утопления реанимационные мероприятия эффективны, если пребывание пострадавшего под водой продолжалось не более 4-6 минут.
    Мнимое («сухое», «асфиксическое») утоплениесвязано с рефлекторным спазмом мышц гортани (ларингоспазмом) при попадании небольшого количества воды в дыхательные пути. У таких утонувших легкие обычно свободны от воды, пенистая жидкость из ноздрей и рта не выделяется, кожа и слизистые оболочки бледные, выражено напряжение жевательных мышц. При  «белой»  асфиксии человека можно реанимировать в течение 10-30 минут  после  утопления.
    Синкопальное  утопление бывает при быстром погружении в ледяную воду, когда у человека вследствие спазма сосудов происходит рефлекторная остановка сердца, после чего вода пассивным образом попадает в дыхательные пути. Пострадавшие бледные, пена изо рта и напряжение жевательных мышц отсутствуют. Поскольку в холодной воде сроки клинической смерти удлиняются, таких утонувших можно оживить в течение 20-30 минут.
    Вторичное утопление (смерть в воде) -  гибель пострадавшего связана с заболеванием либо иными внешними причинами (инфаркт миокарда, эпилепсия, отравление). Внешний вид человека зависит от основной причины, вызвавшей смерть. 
 

Первая помощь при утоплении


После извлечения пострадавшего из воды необходимо уложить его на твердую поверхность и освободить грудную клетку от стягивающей одежды. Затем оценить сознание, наличие или отсутствие кровообращения (по сердцебиению, пульсации сонных артерий), самостоятельного дыхания (движения грудной клетки, слышимые хрипы), травм, кровотечений; определить наличие в ротовой полости инородных тел (песка, водорослей, ила, съемных зубных протезов), что определит дальнейшую тактику действия спасающего.
Если пострадавший в сознании, самостоятельно дышит и у него прощупывается пульс - уложить его на бок, очистить обернутым тканью пальцем полость рта от инородных тел, помочь в удалении воды из дыхательных путей похлопыванием ладонью между лопатками (при сохраненном кашлевом рефлексе), снять промокшую одежду, начать согревание и наблюдать за состоянием до приезда скорой помощи.
 
Если у пострадавшего отсутствует дыхание (а, следовательно, и сознание), но сохранена пульсация на сонных артериях, следует очистить ему полость рта, уложить на бок (для предупреждения западения языка) и попытаться стимулировать кашель похлопыванием ладонью между лопатками. Если дыхание не восстановилось - срочно начать проведение искусственного дыхания. 
У лежащего на спине пострадавшего одной рукой вывести нижнюю челюсть кпереди и книзу, а другой – закрыть ему нос. Вдохи производить по методике «рот в рот» через ткань либо устройство, содержащее однонаправленный клапан (типа «УДР» - есть во всех автомобильных аптечках), с частотой 12-16 раз в минуту для взрослых и 18-20 раз в минуту – для детей.
Искусственное дыхание продолжать до восстановления самостоятельного дыхания или до приезда бригады скорой помощи.
Если пострадавший находится в состоянии клинической смерти(отсутствуют дыхание и сердцебиение) необходимо экстренно проводить реанимационные мероприятия, для чего:
 
    В положении лежа на спине запрокинуть голову пострадавшего назад для освобождения дыхательных путей (нельзя делать  при травме ныряльщика!)
                              
                             Выдвинуть нижнюю челюсть вперед, открыть пострадавшему рот и удалить из полости рта инородные предметы (ил, песок, съемные зубные протезы).
Начать выполнение искусственного дыхания в сочетании с непрямым массажем сердца (кроме пострадавших, у которых имеются травмы грудной клетки): каждые два вдоха чередовать с 30-ю ритмичными надавливаниями на грудину. Непрямой массаж сердца делают основаниями ладоней обеих выпрямленных рук, нажимая на грудину на уровне границы средней и нижней ее трети на глубину 4-5 см. У детей до года непрямой массаж сердца выполняется большими пальцами обеих рук с глубиной нажатия 2-3 см.
При восстановлении сердечных сокращений проведение непрямого массажа сердца прекратить; искусственное дыхание выполнять до восстановления самостоятельного дыхания или приезда бригады скорой медицинской помощи.
 
После  оказания  первой  помощи  пострадавшего  необходимо доставить в стационар, поскольку даже после восстановления дыхания и кровообращения возможно развитие такого угрожающего для жизни осложнения, как отек легких.
 Так как при возникновении вторичной дыхательной недостаточности (появляется в период от 30 минут до 1-2 суток и более) человек может погибнуть в считанные минуты, он должен находиться под медицинским наблюдением в течение нескольких суток после спасения.
 
Помните! При раннем оказании первой помощи пострадавшие имеют высокие шансы не только выживания, но и полного восстановления всех функций организма даже в случае длительного нахождения в воде в состоянии клинической смерти.
 
Став  свидетелем  беды, не теряйтесь и не паникуйте –
помогите спасти человеку жизнь!
Авторы:    Макаренко К.Б. - заведующий реанимационным  отделением 10-й ГКБ
                 Копытский А.Ю. – врач-анастезиолог-реаниматолог 10-й ГКБ
 Клюкач Ф.И.  – председатель Минской городской организации ОСВОД
 
Компьютерная верстка и оформление: Макеев Ю.О.                                                                             
Ответственный за выпуск: Кавриго С.В.
 
         Комитет по здравоохранению Мингорисполкома
Минская городская организация ОСВОД
УЗ «10-я городская клиническая больница
Городской Центр здоровья